Ik was geen duivelskind

Ik was geen duivelskind

    Mediumsoort
    Boek
    ISBN
    9789089754967
    Verschijningsdatum
    Jaar van uitgave
    2024
    Taal
    Nederlands
    Categorie
    Non-Fictie
    Leeftijdsgroep
    Volwassenen
    SISO
    606.323 - Posttraumatische stressstoornissen
    Moeilijkheidsgraad
    Makkelijk
    Uitgever
    Just Publishers
    Aantal pagina's
    257 pagina's
    Hoogte
    210
    Breedte
    135
    Bestelnummer
    2024150419
    NUR code
    402

    Aanschafinformatie

    Een openhartig persoonlijk verhaal over de gevolgen van kindermishandeling en seksueel misbruik. Angel van der Vecht wordt van jongs af aan mishandeld en misbruikt door haar ouders. Als ze ouder wordt zijn de gevolgen groot: de politie vindt haar vaak verward op straat, hulpverleners kijken machteloos toe. Angel krijgt jarenlang te horen dat er niets te doen is tegen de nachtmerries over haar jeugd. Als er eindelijk een hulpverlener verschijnt die haar werkelijk wil helpen, keert haar vechtlust terug. Ze doet dingen waar ze eerder bang voor was, en beetje bij beetje groeit haar zelfvertrouwen. In dit boek vertelt ze haar persoonlijke verhaal, aangevuld met visies van deskundigen op seksueel misbruik. Nuchter en persoonlijk geschreven, met een voorwoord van Karin Bloemen. Met twee zwart-witafbeeldingen.

    Angel van der Vecht (1970) beheert de blog angelsite.nl en verzorgt presentaties voor Slachtofferhulp. Ze schreef dit boek met medewerking van journaliste Maria Genova (1973). Eerder verschenen van haar hand ‘Duivelskind’ (2013) en ‘Ik was het duivelskind’ (2021).

    Uitgeversinformatie

    Karin Bloemen, zelf slachtoffer van misbruik, schreef het voorwoord voor dit boek. Angel is een meisje dat van jongs af aan misbruikt en mishandeld wordt door haar ouders. De psychische en lichamelijke gevolgen zijn enorm. Jarenlang worstelt Angel met een enorm trauma en met de zelf opgelegde plicht om te zwijgen. Van hulpverleners krijgt ze te horen dat er niets te doen is tegen haar slapeloosheid en gruwelijke nachtmerries. (Fragment) ‘Ik zou slecht zijn en er zou nooit iemand van me houden,' vertelt Angel. 'Ik geloofde dit onvoorwaardelijk, want als je je ouders niet kunt vertrouwen, wie dan wel? Mijn vader mishandelde me waar anderen bij waren. Geen enkele volwassene greep ooit in. Het versterkte mijn gevoel dat ik een duivelskind was.’ De GGZ vindt het maar niets wanneer Angel vrijwilligerswerk wil doen. Ze moet zich als slachtoffer gedragen en zich laten behandelen. Ze onderneemt verschillende zelfmoordpogingen. Wanneer er een hulpverlener verschijnt die haar werkelijk wil helpen, keert de vechtlust in Angel terug. Met veel doorzettingsvermogen doet ze dingen waar ze vroeger zo bang voor was. Beetje bij beetje groeit haar zelfvertrouwen. In Ik was geen duivelskind beschrijft Angel de gevolgen van het misbruik en de geestelijke vernedering, gevolgen die voor veel vrouwen herkenbaar zijn. Angel beschrijft in schrijnende voorbeelden de machteloosheid van de hulpverlening. Politieagenten helpen haar als ze haar radeloos en verward op straat vinden. Buren denken dat ze een crimineel is, want anders staat er toch niet zo vaak een politieauto voor de deur? Grappige en trieste momenten wisselen elkaar af in dit boek dat ontroert en inspireert. Angel van der Vecht (1970) heeft een veelgelezen blog www.angelsite.nl en verzorgt presentaties voor slachtofferhulp. Ze schreef dit boek met medewerking van journaliste Maria Genova (1973).