Even zuiver als de ongeschreven brief

Even zuiver als de ongeschreven brief

    Materiaalsoort
    Boek
    ISBN
    9789062659029
    Verschijningsdatum
    Jaar van uitgave
    2015
    Taal
    Nederlands
    Categorie
    Non-fictie
    Leeftijdsgroep
    Volwassenen
    Onderwerp / PIM
    26 - Gedichten en Versjes
    SISO
    875 - ca. 1880 - 2000
    Moeilijkheidsgraad
    3 - gemiddeld
    Onderwijsniveau
    Bovenbouw havo/vwo
    Uitgever
    In de Knipscheer
    Editie / Druk
    Eerste uitgave
    Aantal pagina's
    387 pagina's
    Uitvoering boek
    Garenloos
    Hoogte
    200
    Breedte
    125
    Aantal banden
    1
    Bestelnummer
    2015380174
    NUR code
    306

    Aanschafinformatie

    Je kunt de gedichten van Rogi Wieg (1962-2015) duidelijk lezen als het verslag van zijn vroegtijdig door hemzelf afgesloten leven. Hij wist het rijkelijk te besprenkelen met mooie en navrante, maar meestal indringend originele beelden. Hoewel dit overzicht niet de verzamelde maar de geselecteerde verzen bevat, biedt het een sterk representatieve afspiegeling van leven en oeuvre. Beide lagen dicht bijeen en gingen vaak in elkaar over, vanaf de prille bundeltjes tot en met zijn allerlaatste teksten. Zelfs in de aarzelende aanzetten van het dichterschap, verpakt als argeloze en verwonderde verhaaltjes, is al een donkere grondtoon aanwezig. Die manifesteerde zich in het rijpe werk alleen maar sterker. Wieg hanteerde een eenvoudige zegging, toch kent zijn werk meer dan genoeg diepte vanwege de invloed van o.a. wetenschap en geloof. Het was daarom allesbehalve een luxe dat samensteller Peter de Rijk in zijn inleiding ingaat op beweegredenen en problemen van de auteur. Dit boek is een waardige en waardevolle getuigenis van één van de meest talentvolle stemmen van zijn generatie. Omdat dit het definitieve overzicht is van de poëzie van Rogi Wieg, die ook bekendheid kreeg door tv-optredens, is dit boek aanbevelingswaard.

    Uitgeversinformatie

    De brief is niet meer de laatste strohalm, want de laatste strohalm was al verspeeld voor het verlaten, er zijn nog altijd de woorden 'hoewel' en 'desondanks', in de middag herlees je de woorden die je schreef en die je kreeg, je wikt en je weegt tot je inziet dat het zinloos is, dat er nooit meer reusachtige wolken zullen komen, of de zee, dat je ooit volstrekt voorbij zal zijn, je glimlacht dan, drinkt iets en wordt even zuiver als de ongeschreven brief.