Afrikaanse brieven

Afrikaanse brieven

    Materiaalsoort
    Boek
    ISBN
    9789029535601
    Verschijningsdatum
    Jaar van uitgave
    2001
    Taal
    Nederlands
    Categorie
    Non-fictie
    Leeftijdsgroep
    Volwassenen
    Onderwerp / PIM
    22 - Schrijvers en Boeken
    SISO
    853.6 - Schrijvers; afzonderlijk
    Moeilijkheidsgraad
    2 - moeilijk
    Reeks/Serie
    Prive-domein ; nr. 239
    Uitgever
    De Arbeiderspers
    Editie / Druk
    1
    Aantal pagina's
    328 p
    Uitvoering boek
    Ingenaaid
    Hoogte
    195
    Breedte
    116
    Aantal banden
    1
    Bestelnummer
    2001310190
    NUR code
    321

    Aanschafinformatie

    Stilzitten was er niet bij. Arthur Rimbaud (1854-1891) mag dan in 1875 literair al zijn uitgeschreven, het zwervend bestaan zet hij voort. Als hij medio 1880 vanuit Cyprus in Aden belandt, zal hij dat uitmondinggebied van de Rode Zee pas weer verlaten als hij zijn gezwollen knie moet laten behandelen in Marseille, waar hij op 10 november 1891 overlijdt. Vanuit plaatsen als Aden, Harar en Tadjoura schrijft hij regelmatig brieven aan zijn moeder en zuster, aan zakelijke relaties, aan de Socit de Gographie. Een brief met verzoek aan hem als dichter gericht mee te werken aan 'France moderne' wordt genegeerd. Zijn brieven weerspiegelen dan ook een harde breuk met het potisch verleden. Hier schrijft een zakenman die onder barre omstandigheden handel drijft, expedities organiseert, problemen met gezondheid, vergunningen en schuldeisers heeft, zich ingehaald en gesloopt ziet door tropenjaren. Veel brieven - kattenbelletjes aan familie en drambrieven aan zakenpartners - komen op hetzelfde neer, een allesbehalve potische herhaling van zetten in vorm en toon. Waren ze niet geschreven door d Arthur Rimbaud, ze waren onherroepelijk uitgezeefd en doorgespoeld. Nu natuurlijk literair-historisch interessant, maar toch te vaak het niveau van een neergekrabbeld memo niet te boven gaand.

    Uitgeversinformatie

    Het einde van de stormachtige vriendschap met Paul Verlaine markeerde het begin van een periode van omzwervingen die Arthur Rimbaud halverwege 1880 min of meer bij toeval maar wel voorgoed in Afrika deden belanden. Hij was al sinds 1875 (toen hij Reve voltooide) in literaire zin uitgeschreven, maar de vele brieven vanuit Aden en Harar aan zijn moeder en zijn zuster Isabelle etaleren nog wel degelijk de scherpe, hallucinante pen waarover hij beschikte. Daar, in het toenmalige Djibouti en Abyssinie, werd Rimbaud eindelijk un autre. Hij hield zich voortaan verre van kunst en poezie en vond een bestaan als koopman in velerlei waren: goud, katoen, dierenhuiden, ivoor enzovoorts, maar ook wapens waarmee hij vanaf de kust de verzengend hete en droge binnenlanden in trok.
    ij hield